Interpelacja nr 10354

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie obecnej sytuacji warsztatów terapii zajęciowej w świetle art. 10a, art. 10b i art. 68c ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz rozporządzenia ministra gospodarki, pracy i polityki społecznej z dnia 25 marca 2004 r. w sprawie warsztatów terapii zajęciowej

Szanowna Pani Minister! Na podstawie art. 191 i 192 Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej zwracamy się do Pani z uprzejmym zapytaniem prośbą o ocenę sytuacji i przepisów odnoszących się do warsztatów terapii zajęciowej.

W powyższej sprawie zwrócił się z prośbą o poparcie inicjatywy ustawodawczej powiat nowotarski, prezentując serię wątpliwości związanych z warsztatami terapii zajęciowej, oraz zaproponował możliwe działania zapobiegające temu. Warto przy tym przytoczyć najważniejsze z problemów.

Zarząd Powiatu Nowotarskiego utrzymuje, że do warsztatów terapii zajęciowej przyjmowane są osoby o stanie zdrowia niekwalifikującym ich do zdobycia umiejętności niezbędnych do zatrudnienia, wynikiem czego ich pobyt, w założeniu tymczasowy i mający na celu zdobycie lub przywrócenie umiejętności umożliwiających zatrudnienie, jest bezcelowy i uniemożliwia podjęcie uczestnictwa osobom niepełnosprawnym, które faktycznie mogłyby skorzystać z działalności warsztatów terapii zajęciowej. Ponadto Zarząd Powiatu Nowotarskiego twierdzi, że istnieją przypadki, w których uczestnikom warsztatów terapii zajęciowej notorycznie przedłuża się okres rehabilitacji.

Co więcej, powiat pomimo tego że finansuje działalność warsztatów terapii zajęciowej, nie posiada żadnych przedstawicieli w radzie programowej, a więc nie ma żadnego wpływu na charakter rehabilitacji.

W związku z powyższym powiat nowotarski proponuje następujące zmiany w ustawodawstwie dotyczącym warsztatów terapii zajęciowej:

1. Kwalifikowanie osób niepełnosprawnych do różnych form terapii zajęciowej (warsztat terapii zajęciowej, ośrodek wsparcia) na etapie ustalania stopnia niepełnosprawności i wydawania orzeczenia, w szczególności poprzez określenie niezbędnego okresu przebywania w tych formach, w celu zweryfikowania dalszej zasadności pobytu.

2. Dostosowanie terapii zajęciowej do istniejących możliwości na rynku pracy.

3. Stworzenie możliwości udziału przedstawicieli powiatu w weryfikacji i ocenie zakładanych celów rehabilitacji zawodowej.

Chcielibyśmy zaznaczyć, że choć powyższe twierdzenia powinno uznać się za racjonalne i zdroworozsądkowe, to pragniemy dowiedzieć się, jak tę sytuację ocenia Pani Minister.

W związku z powyższym zwracamy się z pytaniami do Pani Minister:

1. Jak Pani Minister ocenia obecną sytuację warsztatów terapii zajęciowej?

2. Czy istnieje możliwość realizacji ww. postulatów?

Uprzejmie proszę o ustosunkowanie się do propozycji powiatu nowotarskiego i wyrażenie opinii na temat tego problematycznego zagadnienia.

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Tadeusz Arkit

oraz grupa posłów

Warszawa, dnia 8 czerwca 2009 r.