Interpelacja nr 14181
do ministra infrastruktury
w sprawie sytuacji związanej z działalnością towarzystw budownictwa społecznego
Szanowny Panie Ministrze! Mając na uwadze problemy sygnalizowane przez przedstawicieli najemców związanych umowami cywilnoprawnymi z towarzystwami budownictwa społecznego, pojawiające się na terenie całej Polski, w tym w szczególności na terenie województwa małopolskiego i lubelskiego, pragniemy otrzymać informacje na temat towarzystw budownictwa społecznego w Polsce.
Analizując treść ustawy z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego, należy przyjąć, iż głównym celem tworzenia TBS-ów jest przede wszystkim zagwarantowanie substancji lokalowej w postaci najmu osobom fizycznym, a także umożliwienie w przyszłości nabycia własności lokalu lub praw do własności zbliżonych. Powyższe zadania są realizowane przez spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki akcyjne oraz spółdzielnie osób prawnych. Instytucja ta skierowana jest jednak do określonej grupy osób, których dochody nie przekraczają ustawowo określonych kryteriów. Jednocześnie TBS-y funkcjonujące w formie spółek podlegają przepisom Kodeksu spółek handlowych, w tym przede wszystkim procedurze naprawczej i upadłościowej.
W związku z powyższym, mając na uwadze, iż najemcami lokali stanowiących własność TBS-ów są osoby średnio majętne, zazwyczaj niemogące zaspokoić swoich potrzeb lokalowych w inny sposób, chcielibyśmy zapytać:
1. Jakie są uprawnienia najemców w razie upadłości likwidacyjnej TBS-u w formie spółki?
2. Czy istnieją faktyczne, a nie tylko prawne, gwarancje zapewniające najemcom trwałość stosunku najmu w procesie likwidacji upadłościowej, jeżeli wywiązują się oni z nałożonych przez ustawę obowiązków?
Środowiska najemców/partycypantów z regionu wskazują również na problem związany z administracją nieruchomości będących własnością spółek. Podkreśla się braki w skutecznej możliwości egzekwowania obowiązków wynajmującego w stosunku do najemców. Przede wszystkim podkreśla się niemożliwość kontaktu pomiędzy najemcą a właścicielem/administratorem, a także uchybienia w obowiązkach związanych z pracami remontowo-naprawczymi. Wskazuje się, że instytucje przewidziane w Kodeksie cywilnym, takie jak wykonanie zastępcze i odpowiedzialność za wady fizyczne, nie mogą być egzekwowane w obawie przed podwyżką czynszu, która, choć jest ustawowo ograniczona, często jest wygórowana w stosunku do standardów panujących w wynajmowanych lokalach i częściach przeznaczonych do użytku wspólnego. Mając na uwadze fakt, iż najemcami są osoby, które nie mają ze względów finansowych możliwości zmiany lokalu poprzez wybór odpowiedniej oferty na wolnym rynku, uprzejmie prosimy o odpowiedź na pytania:
1. Czy możliwe jest wprowadzenie administracji budynków innej niż administracja spółki/właściciela TBS-u?
2. Czy i jaki prawny i faktyczny wpływ mają na działalność TBS-ów przedstawiciele gmin, na których znajdują się TBS-y?
3. Czy ministerstwo planuje wprowadzenie nowych instytucji mających na celu zagwarantowanie substancji lokalowej w postaci własności lub prawa do własności zbliżonego dla obywateli znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej poprzez zagwarantowanie najmu lokalu z późniejszą możliwością jego wykupu na własność?
W związku z powyższym zwracamy się do Pana Ministra z uprzejmą prośbą o odpowiedź na powyższe pytania. Mamy nadzieję, że informacje uzyskane tą drogą pozwolą na pełniejszą analizę problemów związanych z towarzystwami budownictwa społecznego zarówno najemcom, jak i samym spółkom.
Łącząc wyrazy szacunku
Posłowie Jarosław Gowin
i Tadeusz Arkit
Kraków, dnia 4 stycznia 2010 r.