Interpelacja nr 15304

do ministra środowiska

w sprawie funkcjonowania ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym

Zwracamy się do Pana Ministra z interpelacją dotyczącą funkcjonowania ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.

Ustawa określa m.in. zasady postępowania ze zużytym sprzętem w sposób zapewniający ochronę zdrowia i życia ludzi oraz ochronę środowiska zgodnie z zasadami tzw. zrównoważonego rozwoju. Na mocy ustawy powstawać zaczęły tzw. organizacje odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego utworzone przez podmioty wprowadzające taki sprzęt do obrotu rynkowego lub reprezentujące ich związki gospodarcze i izby gospodarcze, przedmiotem których jest wykonywanie określonych w ustawie obowiązków, głównie w zakresie zbiórki i przetwarzania odpadów.

Zgodnie z zapisami ustawy podmiot wprowadzający sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych przekazuje sprzedawcom informację obejmującą koszty zbierania, przetwarzania, recyklingu albo innego niż recykling procesu odzysku i unieszkodliwiania zużytego sprzętu, czyli tzw. koszt gospodarowania odpadami. Środki z kosztu gospodarowania odpadami trafiają do organizacji odzysku sprzętu.

Na podstawie przepisów ustawy minister środowiska ustala rozporządzeniem minimalny roczny poziom zbierania zużytego sprzętu; przykładowo w zakresie sprzętu oświetleniowego jest to (od 1 stycznia 2009 r.) 40% dla sprzętu oświetleniowego czy 24% dla wielkogabarytowych urządzeń gospodarstwa domowego.

Jak wynika z pozyskanych przez nas informacji, organizacje odzysku nie są zainteresowane finansowaniem zbiórki odpadów powyżej progów określonych tym rozporządzeniem. Dzieje się tak, pomimo iż organizacje te otrzymują środki ze 100% wprowadzonych odpadów. Konsument, kupując sprzęt elektryczny lub elektroniczny, płaci za jego unieszkodliwianie (pokrywając wspomniany koszt gospodarki odpadami) i dzięki temu może oddać bezpłatnie zużyty sprzęt w gminnych punktach zbiórki odpadów lub w sklepach taki sprzęt oferujących. Firmy zajmujące się zbiórką sprzęt taki obowiązane są odebrać, jednak podmioty zbierające sprzęt mogą liczyć na finansowanie przez organizacje odzysku jedynie wspomnianych 24% lub 40% zużytego sprzętu. Zbiórki pozostałej części nie ma kto finansować.

Ponadto można zaobserwować przypadki zaniżania przez producentów wymaganych na podstawie art. 27a ustawy rocznych poziomów zbierania zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych. Można to osiągnąć np. poprzez sztuczne wstrzymywanie sprzedaży pod koniec danego roku.

Dla przedsiębiorców zajmujących się zbiórką zużytego sprzętu niezrozumiałym pozostaje także fakt, iż przy pobieraniu kosztu gospodarowania odpadami za 100% sprzedanego sprzętu przetwarza się tylko 24% lub 40% zużytego sprzętu.

W związku z opisanymi wątpliwościami pragniemy zapytać:

1. Jak Ministerstwo Środowiska ocenia dotychczasowe funkcjonowanie przepisów ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym i wydanych na jej podstawie przepisów wykonawczych, w szczególności w kontekście opisanych w interpelacji zjawisk i zgłaszanych przez przedsiębiorców uwag?

2. Czy zdaniem resortu zachodzi konieczność zmiany stanu prawnego w zakresie objętym wspomnianą ustawą?

Z wyrazami szacunku

Poseł Witold Kochan oraz grupa posłów

Warszawa, dnia 18 marca 2010 r.